گرافیک دو بعدی چیست؟

گرافیک رایانه ای دو بعدی ، نسل رایانه ای تصاویر دیجیتالی است  عمدتا از مدل های دو بعدی

(مانند مدل های هندسی گرافیک دو بعدی ، متن و تصاویر دیجیتال) و با تکنیک های خاص آنها

این کلمه ممکن است به معنای شاخه ای از علوم کامپیوتر باشد که از چنین تکنیک هایی

تشکیل شده است یا برای خود مدل هاست.

از گرافیک رایانه ای دو بعدی عمدتا در برنامه هایی استفاده می شود که در ابتدا با استفاده

از فن آوری های سنتی چاپ و طراحی مانند تایپوگرافی ، نقشه برداری ، طراحی فنی ، تبلیغات و غیره ساخته شده اند.

در آن برنامه ها ، تصویر دو بعدی فقط نمایش یک واقعیت نیست -جسم جهانی ، اما یک مصنوع مستقل

با ارزش معنایی اضافه شده بنابراین مدل های دو بعدی ترجیح داده می شوند ، زیرا آنها کنترل مستقیم

بیشتری از تصویر را نسبت به گرافیک سه بعدی رایانه (که رویکرد آنها بیشتر به عکاسی نسبت به تایپوگرافی

شباهت دارد) کنترل می کنند. در بسیاری از دامنه ها ، مانند نشر رومیزی ، مهندسی و تجارت ، توصیف یک سند

مبتنی بر تکنیک های گرافیکی 2D رایانه ای می تواند بسیار کوچکتر از تصویر دیجیتال مجدداً باشد  اغلب با ضریب 1/1000 یا بیشتر

این نمایش همچنین انعطاف پذیرتر است زیرا می تواند در رزولوشن های مختلف متناسب با دستگاه های مختلف خروجی ارائه شود.

به همین دلایل ، اسناد و تصاویر اغلب به صورت پرونده های گرافیکی 2 بعدی ذخیره یا منتقل می شوند.

گرافیک 2 بعدی رایانه ای بر اساس دستگاه های گرافیکی برداری در دهه 1950 آغاز شد.

در دهه های بعدی این دستگاه ها عمدتا توسط دستگاه های مبتنی بر شطرنجی جایگزین شدند.

زبان PostScript و پروتکل X Window System از پیشرفت های مهم در این زمینه بودند.

تکنیک های گرافیک دو بعدی

مدل های گرافیکی دو بعدی ممکن است مدل های هندسی (که به آنها گرافیک برداری نیز گفته می شود)

، تصاویر دیجیتال (که به آنها گرافیک رستری نیز گفته می شود) ، متن را به صورت حروف (که توسط محتوا ،

سبک و اندازه قلم ، رنگ ، موقعیت و جهت گیری تعریف می شود) ، توابع و معادلات ریاضی ، و بیشتر

این مولفه ها را می توان با تبدیلات هندسی دو بعدی مانند ترجمه ، چرخش ، مقیاس سازی اصلاح و دستکاری کرد.

در گرافیک های شی گرا ، تصویر به طور غیرمستقیم توسط جسمی توصیف می شود که دارای روش رندر خود است

روشی که رنگ ها را به کمک الگوریتم دلخواه به پیکسل های تصویر اختصاص می دهد. مدلهای پیچیده را می توان

با ترکیب اشیا ساده تر ، در پارادایم برنامه نویسی شی گرا ایجاد کرد.

نقاشی مستقیم یک روش مناسب برای ایجاد یک تصویر پیچیده این است که با یک بوم خالی شروع کنید

یک نقشه شطرنجی (آرایه ای از پیکسل ها همچنین به عنوان نقشه بیت (یا اگر رنگی باشد پیکس مپ))

نیز پر از رنگ زمینه یکنواخت باشد  و سپس “ترسیم” کنید “،” رنگ “یا” چسباندن “تکه های ساده رنگ بر روی آن ،

به ترتیب مناسب. به طور خاص ، بوم ممکن است بافر قاب نمایشگر کامپیوتر باشد.

برخی از برنامه ها رنگ پیکسل را مستقیماً تنظیم می کنند ، اما بیشتر آنها به برخی از کتابخانه های گرافیکی 2D و

یا کارت گرافیک دستگاه متکی هستند ، که معمولاً عملیات زیر را اجرا می کنند:

  • یک تصویر داده شده را در یک افست مشخص روی بوم بچسبانید.
  • رشته ای از کاراکترها را با قلم مشخص ، در یک موقعیت و زاویه مشخص بنویسید.
  • یک شکل هندسی ساده مثل یک مثلث که توسط سه گوشه تعریف شده است یا یک دایره با مرکز و شعاع مشخص رنگ کنید.
  • یک قطعه خط ، قوس دایره یا منحنی ساده با یک قلم مجازی به عرض معین رسم کنید

سخت افزار گرافیک دو بعدی

نمایشگرهای کارت گرافیک رایانه ای مدرن تقریباً به طور عمده با استفاده از تکنیک های شطرنجی ،

صفحه را به شبکه ای مستطیلی از پیکسل ها تقسیم می کنند ، به دلیل هزینه نسبتاً کم سخت افزار ویدئویی مبتنی

بر شطرنجی در مقایسه با سخت افزار گرافیکی برداری

اکثر سخت افزارهای گرافیکی از پشتیبانی داخلی برای عملیات برافروختگی و رسم روح استفاده می کنند.

پردازنده مشترک اختصاص داده شده به بلیتینگ به عنوان تراشه تلخ شناخته می شود.

تراشه های گرافیکی 2D کلاسیک در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 80 ، که در کنسول های بازی ویدئویی 8 بیتی

و رایانه های خانگی استفاده می شوند ، شامل موارد زیر هستند.

Leave a Comment